مطالعه و بررسي اصول و كاربردهاي تقويتكننده نوري نيمه هادي

مخابرات نوري به مفهومي اطلاق ميشود كه در آن اطلاعات از مكاني به مكان ديگر به وسيله نور انتقال مييابد. توسعه اين فنّاوري در 40 سال اخير قابلتوجه بوده و اين رشد سريع موجب ايجاد عرصه جديدي درزمينهي فنّاوري اپتوالكترونيك گرديده و از پهناي باند بسيار بزرگ فيبر نوري جهت رسيدن به هدف تقويت سيگنال، بهره جسته است. در ميان مخابرات جهاني مخابرات نوري بسيار موردتوجه و كاربردي است. تقويت كننده هاي نوري يكي از قطعات كاربردي و مهم در مخابرات نوري هستند. به طوركلي تقويت كنند ههاي نوري دو نوع هستند؛ تقويت كننده هاي فيبر نوري و تقويت كننده هاي نيمه هادي كه مهمترين مزيت اين تقويت كننده ها عدم نياز تبديل سيگنال نوري به الكتريكي و برعكس است. بعد از به وجود آمدن خطوط انتقال نوري در مخابرات و در صنايع دانشمندان كمكم به ساخت ادوات و قطعات نوري روي آوردند تا تعداد مبدلهاي نوري به الكترونيكي و بلعكس را كاهش داده و با استفاده از ويژگيهاي كانالهاي نوري به كيفيت بالاتري دسترسي پيدا كنند. محدودهي فركانس وسيع و همچنين سرعتبالاي فوتونها موجب افزايش تمايل دانشمندان و محققان در بهكارگيري قطعات نوري در افزاره هاي الكترونيكي شد. وجود خطوط انتقال نوري و درك ويژگيهاي آن سبب شد كه رويكرد جديد به سمت ساخت كامپيوترهاي نوري با سرعتبالا و پردازش باكيفيت باشد.