بررسي نقش باززنده سازي بناهاي تاريخي دررشد و توسعه معماري دانش بنيان (دانش محور)

هدف از انجام اين پژوهش بررسي نقش باززنده سازي يناهاي تاريخي در رشد و توسعه معماري دانش بنيان (دانش محور) مي باشد. به نظر مي رسد امروزه كشور هاي مختلف به تعيين شاخص هاي معماري در كشورهاي خود پرداخته و با بسط و گسترش شاخص هاي مذكور در دانش و فناوري هاي نو به بررسي كيفي و كمي ساختمان هاي جديد و در حال ساخت اقدام نموده اند. در كشور ايران نيز ، تعيين و تبيين شاخص هاي معماري گذشته ، امري مهم جهت بازخواني معماري ايراني است و مي تواند موجب تدوين چهارچوبي جامع در بيان ويژگي هاي جديد متناسب با پيشرفت ابزار ، دانش و فناوري هاي جديد به آن شاخص ها اضافه نمود. محقق در اين پژوهش از روش توصيفي كيفي استفاده نموده و اطلاعات خود را از روش كتابخانه اي گرد آورده است. پس از انجام پژوهش در رابطه با مساله مطروحه به نظر مي رسد كه مي توان با بهره گيري و نگرشي جامع بر بناهاي تاريخي و مولفه هاي معماري ايراني در گذشته و استخراج آن ها در كنار فناوري هاي نوين و به روز در عرصه معماري و ساخت و ساز به الگويي جهت رشد و توسعه معماري دانش بنيان يا مبتني بر دانش ، دست يافت.