نمونه شناسي مصالح نانوبنيان مورد استفاده در نما با رويكرد معماري پايدار

مفهوم پايداري در دهه ۱۹۷۰ ميلادي نتيجه آگاهي بشر نسبت به مسائل محيط زيست و مشكلات فرهنگي اجتماعي و اقتصادي مي باشد. پايداري داراي جنبه هاي متفاوتي است كه در اين مقاله پايداري زيست محيطي مورد بررسي مي باشد. رسيدن به پايداري زيست محيطي در ساختمانها با طراحي ها و ايده هاي نو امكان پذير است. از طرفي با بررسي نانو مواد اين امكان به طراحان داده شده كه ايده هاي خود را جامه عمل بپوشانند و ساختمان‌هاي هماهنگ با طبيعت و محيط‌زيست طراحي نمايند. در اين نوشتار با هدف بررسي و آشنايي با مصالح نوين نما بر پايه نانو و نانو پوشش ها به تاثير ويژگي هاي آنها بر نماي ساختمان ها به عنوان ثروت ملي و منظر شهري و بهره گيري از مزاياي قابل توجه اين مساله بر نماي ساختمان ها مي پردازد. اين تحقيق با جستجوي نظريه هاي زيست محيطي توسعه پايدار و معماري پايدار راهكارهايي را ارائه مي نمايند تا نواقص موجود در استفاده از مصالح در صنعت ساخت و ساز تا حد زيادي برطرف شده و خط مشي كامل تري را پيشنهاد مي دهد.ابتدا مولفه ها و راهكارهاي گزينش مصالح بهينه در جهت معماري پايدار ارائه گرديده و سپس مصالحي كه با پايه نانو در جهت اين معيارها رفتار مي كنند معرفي شده. اين مقاله كه تحقيقات آن بر مبناي جستجوهاي اينترنتي و مطالعات كتابخانه‌اي به روش توصيفي-تحليلي ارائه مي شود ضرورت به كارگيري نانو مواد در جهت كاهش مصرف انرژي در ساختمان و همچنين كاهش آلودگي محيط در كنار بهره وري از مباني موجود در پايداري محيط، را بيان مي دارد.