انعكاس مفاهيم و ارزش هاي هنر مقدس با تكيه بر رويكرد معناگرا در اشعار فايز دشتي

هنر مقدس و اصيل ايراني، اسلامي تجلي فرهنگ و تمدني غني و ممتاز مي باشد كه همچون نگيني شاخص و بي نظير بر انگشتري ارزشمند هنر و معماري جلوه مي نمايد. معناگرايي رويكردي والا و ارزشمند در زمينه ي هنر مقدس مي باشد كه انسان را به باطن زيبايي معنوي كه همان كمال الهي است رهنمون مي سازد. رويكردي اصيل و باشكوه كه همواره ياد خداوند را از طريق بيان زيبايي ها و عظمت دستگاه آفرينش تقويت مي كند. هدف از اين پژوهش بررسي مفاهيم و ارزش هاي هنر مقدس با تكيه بر معناگرايي در دوبيتي هاي فايز دشتي مي باشد. شاعري گرانقدر، كه اشعار بي بديل و ماندگار وي همواره در خدمت احساسات مردم است. بن مايه ي اشعار فايز، باورها و مضامين اسلامي و ديني است كه با مفاهيم عرفاني تلفيق مي شود و به آن قالبي روحاني آميخته با عشقي آسماني هديه مي دهد. چرا كه شعر روح و باطن همه ي هنرهاست و شعر حقيقي كلامي است كه روح القدس بر زبان شاعر جاري مي كند و اينگونه است كه معناگرايي با شعر فايز عجين مي شود و آن را ماندگار و جاودانه مي سازد. روش تحقيق در اين مقاله به صورت توصيفي- تحليلي و مبتني بر مطالعات كتابخانه اي و اسنادي مي باشد. هدف نهايي مقاله بررسي رويكرد معناگرا و خصوصيات، ويژگي ها و تعاملاتي است كه به شيوه اي خاص و هنرمندانه با دنياي هنر ارتباطي سازنده و ممتاز برقرار مي كند، هنري باشكوه و شگفت انگيز كه مخاطب به وسيله ي آن محو ذات و صفات حق تعالي مي گردد و به مراتب برتر وجود دست مي يابد.