كاربرد مواد يخ زدا در مديريت نگهداري زمستاني بر افزايش عملكرد و عمر مفيد روسازي بتني فرودگاه

روسازي بتني براي ساخت راه‌ها، فرودگاه‏ها، جاده‌هاي با اهميت زياد و توقفگاه‌هاي روباز، محوطه‌هاي روباز و انواع ديگر كف سازي‏ها بكار مي‌روند. چنانچه روسازي‌هاي بتني با مصالح بادوام و پايدار طراحي و ساخته شوند، مي‌توانند دهه‌هاي زيادي را بدون هيچ تعميري و يا با تعمير اندك سپري كنند. بتن عموماً هزينه‌هاي ابتدايي بالايي نسبت به آسفالت دارد اما عمر بيشتر و هزينه‌هاي تعمير و نگهداري كمتري دارد. با توجه به مشكلات روسازي‌ها كه اغلب داراي خرابي‌هايي از جمله ناهمواري‌ها، ترك و اضمحلال زود هنگام هستند، كاربرد دال‌هاي بتني به عنوان روسازي بادوام سبب رفع مشكلات مزبور و كاهش دوره تعميرات مي‌گردد. اما آنچه كه منجر به نگراني در اين روسازي است، سطح صاف اين نوع روسازي‏ها مي‏باشد كه به‌ويژه در زمستان و در شرايط يخبندان، وجود لايه‏اي از يخ سبب كاهش مقاومت لغزندگي و افزايش خطرات ناشي از آن خواهد بود. از اين رو نياز به استفاده از روش‌هايي كه در حين حفظ مقاومت روسازي در برابر كاهش مقاومت لغزندگي تاثيرگذار باشد ضروري خواهد بود. به وسيله شناخت مناسب‏ترين ماده شيميايي ضديخ و يخ زدا با توجه به اقليم آب و هوايي هر منطقه بتوانيم علاوه بر تسريع عمليات بازگشايي باند فرودگاه و كاهش زمان تاخير پروازها به نگهداري و حفاظت روسازي بتني باندهاي پروازي در برابر تاثيرات تخريبي مواد ضد يخ و يخ زدا، كمك شاياني نمايد و همچنين منجر به افزايش عمر مفيد روسازي بتني موجود نيز مي‏گردد.