مطالعه و بررسي روش‌هاي ارزيابي پتانسيل روانگرايي در خاك‌ها با درآمدي بر روش‌هاي آزمايشگاهي

Study of methods for assessing the potential of liquefaction in soils by emphasis on laboratory methods

از آنجايي كه پروژه‌هاي عمراني به طور مستقيم و يا غيرمستقيم بر روي بستر خاكي شكل گرفته اند شناخت مكانيزم رفتاري اندركنش خاك و سازه جهت جلوگيري از بروز مشكلات در خاك‌هاي مساله‌دار امري ضروري در بخش مطالعات پروژه جهت افزايش طول عمر مفيد سازه مي‌باشد. يكي از اين پديده‌ها پديده‌ي روانگرايي در خاك‌هاي عمدتا ماسه‌اي و اشباع مي‌باشد. عمده‌ي بررسي تخصصي اين پديده‌ طي چندين دهه‌ي اخير و در اثر وقوع دو زلزله‌ به فاصله چند ماه، در شهرهاي آلاسكاي ايالت متحده و نيگاتاي ژاپن در سال1964 ميلادي بازمي‌گردد. در طي اين زلزله‌ها خاك به يكباره مقاومت خود را از دست داده و باعث وقوع جابجايي‌هاي عظيم و تخريب بسياري از زيرساخت‌هاي شهر شده است چيزي كه در كشور ايران و در زلزله‌ي منجيل رودبار شاهد آن بوديم. در اين مقاله سعي بر آن است كه به بررسي تخصصي و تحليلي مطالعه تاريخچه انواع گوناگون روانگرايي و روش‌هاي گوناگون ارزيابي پتانسيل وقوع روانگرايي در خاك‌ها پرداخته شود.

Since construction projects have been formed directly or indirectly on the soil bed recognizing the mechanism of behavioral interaction of soil and structure to prevent problems in problematic soils is essential in the project studies to increase the useful life of the structure. One of these phenomena is the liquefaction in soils mostly sandy and saturated. A major study of this phenomenon has been taking place over several decades in the United States and Japan in 1964 following two earthquakes. During these earthquakes, the soil suddenly lost its resistance causing massive displacement and destruction of many of the citys infrastructure which was witnessed in Iran and in the Manjil Rudbar earthquake. In this paper we try to investigate the specific and analytical studies of history different types of liquefaction and various methods for assessing the potential for occurrence of fluidization in soils.