تعيين عوامل مؤثر بر دوره ي بيكاري در ايران

اشتغال و بيكاري، از جمله موضوع هاي اساسي اقتصاد هر كشوري است، به گونه اي كه افزايش اشتغال و كاهش بيكاري به عنوان يكي از شاخص هاي توسعه يافتگي جوامع تلقي مي شود. بيكاري پديده اي است كه اكثر جوامع با آن روبرو هستند و بيش تر كشورهاي دنيا به نوعي آن را تجربه كرده اند. بيكاري مسئله اي كلان است كه مي تواند افراد يك جامعه را تحت تأثير قرار دهد. اهميت موضوع بيكاري و آثار و تبعات اقتصادي-اجتماعي آن سبب شده است كه سياست هاي اشتغال و مبارزه با بيكاري، در اكثر كشورها به ويژه كشورهاي در حال توسعه در كانون توجه برنامه هاي توسعه ي اقتصادي- اجتماعي قرار گيرد. بيكاري موضوعي است كه مطالعات بسياري درباره ي آن صورت گرفته است اما آنچه كه بيش تر اهميت دارد طول دوره اي است كه افراد بيكار هستند. دوره ي بيكاري مدت زماني است كه افراد در جستجوي شغل هستند و شناسايي عواملي كه بر اين دوره اثرگذار است مي تواند كمك فراواني به كاهش اين معضل اجتماعي-اقتصادي نمايد. هدف اين پژوهش بررسي عوامل تأثير گذار بر طول مدت بيكاري كارجويان در ايران است و براي همين منظور از داده هاي طرح آمارگيري نيروي كار مركز آمار ايران سال 1392 استفاده شده است. هم چنين براي تخمين داده ها از نرم افزارهاي SAS9.2 و STATA12 استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان مي دهند كه مردان، افراد متأهل، افراد داراي مدرك تحصيلي ديپلم و زيرديپلم و نيز افرادي كه ساكن مناطق روستايي هستند دوره ي بيكاري كوتاه تري را تجربه مي كنند.