بررسي اهميت نگاه آينده‌پژوهانه به شاخص هاي ارزيابي در توسعه آموزش عالي

تحولات روزافزون علم و تغيير روند نيازها و اقتضائات جامعه، سبب چالش هاي رقابتي شديدي در سازمان ها و به خصوص دانشگاه ها و مراكز آموزش عالي شده است. بنابراين مديران اجرايي در حوزه آموزش عالي نيز بايستي با داشتن نگاه آينده‌پژوهانه، عملكرد راهبردي خود را با محيط پيچيده و پوياي پيرامون خود منطبق كنند تا بتوانند تصميم گيري بهتري در مواجهه با چالش هاي درون‌سازماني و برون‌سازماني داشته باشند. در اين راستا يكي از ابزارهايي كه مي تواند به طور مؤثر در اختيار مديران قرار گيرد، شاخص هاي ارزيابي كيفيت و پويايي زيرمجموعه هاي سازماني در سطوح متفاوت است. اهميت تعريف شاخص مناسب در اندازه‌گيري متغيرهايي كه ذاتاً كيفي مي باشند اهميت فراواني دارد. در اين پژوهش تلاش شده است تا اين درجه اهميت را با استفاده از علم آمار و ايجاد نگرشي ساختاريافته به شاخص هاي فرآيندي، پيامدي، درون و برون‌سازماني نشان داد. اهميت اين نگرش از تعريف تغييرپذيري در علم آمار ساطع مي شود كه در اين مقاله به آن پرداخته خواهد شد.