تعيين سهم راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان در پيش بيني شادكامي و اضطراب دانشجويان دانشگاه يزد

Contribution of Cognitive Emotion Regulation Strategies in Predicting Happiness and Anxiety in Yazd University Students

توجه به وضعيت سلامت جسمي و رواني، اجتمـاعي، فرهنگـي در هر جامعـه و فـراهم آوردن زمينـه ي لازم بـراي تحقـق يـك زندگي پويا و سالم ضامن سلامتي آن جامعه بـراي سـال هـاي آينده مي باشد. از اين رو پژوهش حاضر با هدف تعيين سهم راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان در پيش بيني شادكامي و اضطراب دانشجويان انجام گرفت. جامعه ي آماري مورد بررسي كليه ي دانشجويان دانشگاه يزد مي‌باشد كه در سال تحصيلي 95- 94 مشغول به تحصيل بودند. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 382 نفر در نظر گرفته شد و به روش تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. سپس به پرسشنامه‌هاي شادكامي آكسفورد (1989)، فرم فارسي پرسشنامه ي تنظيم هيجان شناختي (CERQ) امين آبادي و همكاران (1390) و اضطراب بك و همكاران (1990) پاسخ دادند. جهت تحليل داده‌هاي بدست آمده از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه استفاده شد. يافته‌هاي حاصل از اين آزمون نشان داد كه از ميان راهبردهاي شناختي تنظيم هيجان، بين سرزنش خود و سرزنش ديگران و شادكامي دانشجويان رابطه ي منفي و بين كنارآمدن و مثبت انديشي و شادكامي دانشجويان رابطه ي مثبت وجود دارد. به علاوه اين راهبردها توانستند 9 /28 درصد از واريانس شادكامي را تببين نمايند. همچنين يافته‌ها نشان داد كه بين سرزنش خود و سرزنش ديگران و اضطراب دانشجويان رابطه ي مثبت و بين كنارآمدن و مثبت انديشي و اضطراب دانشجويان رابطه ي منفي وجود دارد. همچنين اين راهبردها توانستند 3 /63 درصد از واريانس اضطراب را تببين نمايند. بنابراين با توسعه ي راهبردهاي مثبت شناختي در مواجهه با موقعيت ها مي توان ميزان شادكامي را افزايش و ميزان اضطراب را كاهش داد اما در كنار همه ي اين ها نبايد نقش فرهنگ را در آموزش راهبردها ناديده انگاشت. افراد درون فرهنگ اجتماعي هر بوم زندگي مي كنند و زندگي را درون ويژگي هاي آن فرهنگ ياد مي گيرند.