كاربرد اينترنت اشياء در ساخت شهر هوشمند

عبارت اينترنت اشيا (Internet of Things) اولين بار در سال ۱۹۹۹ توسط كوين اشتون ابداع شدكه در آن هر چيزي، از جمله اشيا، براي خود هويت ديجيتال دارند و به رايانه هاي مركزي كه به آن‌ها متصلند، اجازه مي‌دهند آن‌ها را سازماندهي و مديريت كنند. مفهوم امروزي اينترنت اشياء شامل اتصال هر موجودي اعم از انسان، حيوان يا اشياء به اينترنت مي‌شود كه به نوعي قابليت ارسال داده‌ها از طريق شبكه اي ارتباطي را داشته باشند. يكي از مصاديق يا كاركردهاي اينترنت اشياء(IOT) در مفهوم شهر هوشمند تحقق مي‌يابد. شهر هوشمند چشم اندازي از توسعه شهري است كه فناوري اطلاعات و ارتباطات را در غالب راهكارهاي اينترنت اشياء يكپارچه كرده تا روشي امن به منظور مديريت دارايي هاي شهري ارائه دهد. در اين تكنولوژي با استفاده از حسگرهاي بكارگرفته شده در سيستم هاي نظارت لحظه اي، داده‌ها از شهروندان و دستگاه ها جمع آوري مي‌شود و سپس پردازش و تحليل مي‌گردد. اطلاعات و دانش جمع آوري شده كليد حل ناكارآمدي شهرها هستند. ما در اين مقاله با بررسي ديگر مقالات معتبر به چاپ رسيده به تعريف اينترنت اشيا و شهر هوشمند پرداخته و همچنين مزايا و چالش هاي داشتن يه شهر هوشمند را بيان كرده و به بررسي تحقيقات و دستاوردهاي ديگر محققان در اين زمينه اشاره خواهيم كرد.