ارزيابي مسكن هاي موقت پس از بلاياي طبيعي و ارايه راهكارهاي ارتقاي كيفيت آن

Evaluation temporary housing after natural disasters and Solutions to Improve the quality

ايران كشوري آسيب پذير از منظر بلاياي طبيعي است. مسكن هاي موقتي كه پس از بلايا در اختيار آسيب ديدگان قرار مي گيرد در اكثر موارد به شكل چادر و كانكس مي باشد و پاسخ مناسب به نيازهاي كاربر نداده و رضايت وي را در پي ندارد. عدم رضايت از مسكن موقت موجب ايجاد تغييرات توسط كاربر مي شود و از آنجايي كه استفاده كنندگان دانش كافي و دسترسي به مصالح مناسب ندارند، منجر به كاهش كيفيت نهايي محصول مي شوند. با كاهش كيفيت، مسكن موقت رها شده و اين مساله خسارت اقتصادي نهادهاي تامين مسكن موقت را به دنبال دارد. هدف از مقاله حاضر ارزيابي مشكلات مسكن موقت و به دنبال آن ارايه راهكارهاي مناسب براي ارتقاي كيفيت آن مي باشد. اين مقاله به روش توصيفي- تحليلي نگاشته شده و جمع آوري اطلاعات به روش كتابخانه اي است. ناپايداري و ناهمخواني و عدم شناخت به عنوان سه مشكل عمده مسكن هاي موقت معمول بررسي شده و راهكارهايي براي حل مشكلات و ارتقاي كيفي مسكن موقت متناسب با آن ها ارايه شده است. راهكارهاي ارايه شده به ارتقاي كيفيت مسكن موقت كمك نموده و قدرت پاسخدهي مسكن به نيازهاي مختلف كاربران با فرهنگ ها و شرايط مختلف را افزايش مي دهد.