تعارضات ايدئولوژيك اسلام و غرب و اثرات آن در شكل گيري مناطق استراتژيك در جغرافياي سياسي جهان اسلام

انديشمندان ژئوپليتيك در طول سدۀ گذشته همواره درصدد بوده اند كه به فراخور شرايط طبيعي و انساني مناطق مختلف و با ارائه استدلالهاي لازم ، اهميت ژئوپليتيك برخي كانونها و مناطق جغرافيايي را متمايز و پررنگ تر نموده و سياستمداران را جهت نفوذ ، كنترل ، تسلط و اِعمال مديريت بر اينگونه فضاها ترغيب نمايند. در اين راستا پس از جنگ سرد تعارضات مفهومي و مصداقي مابين دو تمدن اسلام و غرب افزايش يافت و اين روند بخش مهمي از ديدگاهها و نظريات انديشمندان حوزۀ ژئوپليتيك و روابط بين الملل را بخود اختصاص داد. در اين مقاله اين پرسش مطرح است كه با توجه به تعارضات عميق موجود در رابطه اسلام و غرب آيا امكان تطبيق تعريف مفهوم منطقه استراتژيك با حوزه هاي جغرافيايي ظهور نيروهاي معارض با غرب در جهان اسلام و ارائه تعريفي نويني در اين رابطه وجود دارد؟ در سير انجام اين تحقيق كوشش گرديده با رويكردي توصيفي - تحليلي و با تعيين حوزه هاي جغرافيايي منعكس كننده تعارض اسلام و غرب ، مصاديق جديد و نويني از مفهوم منطقه استراتژيك ارائه گردد. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه امروزه مناطق و كانونهاي ظهور گروه هاي ملي يا فروملي متأثر از انديشه هاي اسلامي در جهان اسلام ، مصاديق نويني از مكانها و مناطق مهم و استراتژيك را بخود اختصاص داده است ، بطوريكه اين مناطق در زمان حاضر بخش مهمي از سياستهاي و راهبردهاي استراتژيك قدرتهاي بزرگ را براي حفظ امنيت به خود اختصاص داده است.