تبيين نقش ضرب المثل ها به منزلة نماد تعامل فرهنگي ايران و عرب

روابط ايرانيان با عرب ها، كه به دوراني دور يعني عهد هخامنشي بازم ي گردد، ب ه دليل هم جواري و بعد از ظهور اسلام و استقبال ايرانيان از آيين اسلام به اوج خود رسيد و به تعامل بيش تر دو ملت انجاميد . اين روابط در زبان ، فرهنگ ، و رهاوردهاي ادبي تأثير گذاشت. نشانه هاي اين تأثير در يكي از نمادهاي فرهنگي دو ملت يعني ضرب المثل ها و كنايات رايج فرهنگ ايراني و عربي تبلور يافته است . مقايسة ضرب المثل ها تبادلات فرهنگي و سطح تأثيرپذيري ها را نشان مي دهد. در اين مقاله با نگاهي به مبادلات زباني دو ملت و جايگاه ضرب المثل ها در فرهنگ ايراني و عربي، با روش استقرايي استنتاجي، به سراغ برخي مشتركات ضرب المثل هاي ايراني و عربي مي رويم و نقش آن ها را در شناخت قرابت اين تمدن ها بررسي مي كنيم. در اين واكاوي درخواهيم يافت كه برخي از ضرب المثل هاي عربي وام گرفته از زبان فارسي و برخي از ضرب المثل هاي فارسي نيز برگردانده از زبان عربي است . هم چنين بسياري از ضرب المثل هاي هر دو زبان از يك سرچشمه است و اين از تجارب همانند دو ملت حكايت مي كند و بر مشتركات، روابط فرهنگي، و تعامل دو ملت دلالت دارد.