بررسي تغيير شاخص هاي كاكرد اجتماعي در فضاهاي مذهبي و تجاري گذشته و معاصر معماري ايران

فضاي جمعي حامل ميراث تاريخي و فرهنگي جامعه است . وجود فضاهاي جمعي نقش بسيار مهمي در جذب مردم و حضور آن‌ها در شهرها داشته‌است .امروزه با تغيير تدريجي در الگوهاي مصرف و زندگي افراد، نحوه درگيري و استفاده آنان از فضاهاي جمعي تغيير كرده و كيفيت تعامل اجتماعي در فضاي جمعي معاصر ديگر مانند گذشته نمي‌باشد.در نتيجه شاخص هاي اجتماع پذيري نيز در فضاهاي جمعي امروزه نسبت به گذشته تغيير خواهد كرد. در اين پژوهش به شيوه كيفي و استدلال منطقي ابتدا به تعريف مفاهيم اجتماع‌پذيري و تعامل اجتماعي و طبقه بندي فضاهاي جمعي محصور در گذشته پرداخته مي‌شود و به دنبال آن كيفيت تعامل در فضاهاي جمعي و عوامل موفقيت اين فضاها بررسي مي‌شود. سپس فضاهاي جمعي در امروز و بررسي تغييرات در كاركرد فضاهاي جمعي در آنان بررسي مي‌شود. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد: در فضاهاي مذهبي نسبت به گذشته با توجه به تفكيك فعاليت‌هاي موجود در مساجد امروز، ديگر اموري از قبيل حل‌و ‌فصل مشكلات مردم و مسائل فرهنگي كمتر ديده مي‌شود. اگرچه در برخي مساجد در سطح محله كمابيش اين اتفاق مي‌افتد. در مورد فضاهاي تجاري معاصر نسبت به گذشته، بُعد تفريحي غالب در مراكز تجاري معاصر باعث كم رنگ تر شدن ساير نقش هاي بسيارمهم سياسي، اجتماعي و فرهنگي بازارها شده است.