بررسي اثر گروت اپوكسي بر مقاومت فشاري بتن

گروت اپوكسي،با توجه به حجم بالاي سازه‌هاي بتني موجود كه از عمر مفيد آنها گذشته و يا به دلايلي آسيب ديده‌اند ، موضوع ترميم و نگهداري ابنيه بتني از اهميت خاصي برخوردار گرديده است. در اين تحقيق سعي در بررسي برخي روش‌ها و مواد نوين كه گاهاً در پروژه‌هاي اجرايي بصورت كاربردي در سطح دنيا و حتي داخل كشور مورد استفاده قرار مي‌گيرد، شده است، فلذا به بررسي سه نوع از مصالح كاربردي كه در ترميم سازه‌هاي بتني در پروژه‌هاي وزارت نيرو، شركت نفت ، وزارت راه و شهرسازي و ساير پروژه‌هاي عمراني مورد استفاده قرار گرفته، پرداخته شده است. 1- ملات ترميمي پايه سيماني حاوي ذرات مكمل در ابعاد نانو؛ 2- رزين‌ها با پايه شيميايي؛ 3- گروت‌هاي پرمقاومت كه اخيراً مورد استفاده قرار مي‌گيرد؛ بدين ترتيب عملكرد هر كدام بصورت مجزا و مقايسه‌اي بعنوان مصالح مناسب براي فرآيند ترميم مشخص شده است. براي دستيابي به اين مهم و از آنجا كه اعضاي مورد بررسي در اين تحقيق ، المانهاي خمشي چون تير و دال‌ها مي‌باشد، با ساخت نمونه‌هايي با ابعاد تعريف شده و لحاظ نمودن آسيب در قسمت‌هاي كششي نمونه‌ها اقدام به مرمت آنها با موارد مذكور، گرديده است. سپس توسط انجام آزمايشات بارگذاري و ظرفيت‌سنجي ، به بررسي نتايج پرداخته شده است. طبق نتايج حاصله ، ملات‌هاي پايه سيماني حاوي ذرات در ابعاد نانو، بعلت داشتن خصوصيات رفتاري نزديك به بتن در فرآيند ترميم ، عملكرد مناسبتري داشته و توانسته با وجود ايجاد پيوستگي در مرز آسيب‌ديدگي با بتن قديم ، ظرفيت باربري را تا مقاومت طرح افزايش دهد. در حالي كه خانواده رزين‌ها با توجه به هزينه بسيار بالاتر، مقاومت كششي و ظرفيت باربري را در حد مطلوبي افزايش مي‌دهند ولي شكست‌هاي حاصله بصورت ترد صورت گرفته كه خود ضعف اين مواد براي گزينه ترميم مي‌باشد. گروت‌ها در كشش در مقايسه با مواد مذكور عملكرد پايين‌تري داشته و بازدهي مناسبي در افزايش ظرفيت باربري نداشته است.