بررسي مهاربند‌هاي مورب محيطي در ساختمان هاي بلندمرتبه

در سال‌هاي اخير، صنعت ساخت و ساز تمايل بيشتري به بلندمرتبه‌سازي نشان داده است. با ابداع روش‌هاي جديد طراحي و توليد مصالح پر مقاومت، روند ساخت سازه‌هاي بلند بسيار آسان‌تر از گذشته است. در كنار اين پيشرفت‌ها، سيستم‌هاي سازه‌اي نيز در جهت بهبود ساختاري دستخوش تغييرات فراواني شده‌اند. يكي از سيستم‌هاي سازه‌اي جديد، شبكه اعضاي مورب محيطي است. اين سيستم از نظر معماري داراي ويژگي‌هاي منحصر به فردي است كه استفاده از آن در ساختمان‌هاي بلند جهت افزايش بهره‌وري از فضاهاي داخلي را توجيه‌پذير مي‌كند. در اين سيستم -كه وظيفه تحمل بارهاي جانبي را دارد- نيروهاي جانبي به‌وسيله عملكرد محوري اعضاي مورب تحمل مي‌شوند. در اين مقاله به‌صورت تحليلي به بررسي رفتار سه نوع آرايش مهاربند محيطي در قاب‌هاي 2بعدي بلندمرتبه پرداخته‌شده است. براي مدل‌سازي از نرم‌افزار ETABS 2015 و جهت طراحي از آيين‌نامه ASCI 360 10 استفاده‌شده است. نتايج نشان‌دهنده اين موضوع هستند كه وجود مهاربندهاي مورب محيطي تأثير قابل‌توجهي در كنترل جابجايي جانبي دارد و با كاهش تعداد اعضاي مهاربندي مي‌تواند باعث سبك‌سازي و صرفه‌جويي در كل فولاد مصرفي گردد