بررسي رفتار تيرهاي عميق بازشودار با كمك روش اجزا محدود

تيرهاي عميق به عنوان يكي از اعضاي مهم در سازه‌هاي بتن مسلح مطرح هستند. در اين اعضا به دليل دارا بودن نسبت دهانه برشي به ارتفاع كم، بارها با يك مكانيزم خرپايي به تكيه‌گاه‌ها منتقل مي‌شود. گسيختگي اين تيرها غالبا از نوع برشي با شكل‌گيري ترك‌هاي قطري مي‌باشد. به دليل شرايط معمارى و تغيير در عملكرد سازه، تعبيه بازشو در مواردي غير قابل اجتناب مى‌باشد كه باعث كاهش ظرفيت نهايى عضو مي‌شود. با توجه به اينكه در اين زمينه تحقيقات كمي صورت گرفته؛ مطالعات بيشتر در اين زمينه امري ضروري به نظر مي رسد. در اين مقاله تيرهاي عميق بتن مسلح داراي بازشو با استفاده از نرم‌افزار اجزاي محدود Abaqus به صورت سه بعدي مدل‌سازي شده‌اند. براي اين منظور، مدل‌سازي المان‌هاي بتني با استفاده از مدل آسيب – خميري و مدل‌سازي آرماتورهاي فولادي با استفاده از تئوري خميري كلاسيك انجام شده است. مقايسه نتايج حاصل از تحليل عددي با نتايج آزمايشگاهي نشان دهنده صحت نتايج مدل‌سازي مي‌باشد. همچنين با انجام تحليل هاي مشخص، تأثير عوامل مختلفي از جمله اندازه و محل بازشو و تاثير اندازه مش بندي روي مقاومت برشي تيرعميق مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان مي دهد كه قرار گرفتن بازشو خارج از دهانه برشي، بهترين حالت براي محل قرارگيري بازشو است.