اصول طراحي فضاي باز پرديس دانشگاهي با تاكيد بر كيفيت يادگيري در محيط هاي آموزشي

يادگيري بخش مركزي زندگي هر فرد است ، حتي زماني كه به آن فكر نميكند نيز اتفاق ميافتد و از آنجا كه رفتار نيز در خلا رخ نميدهد ، لذا راه هاي گوناگون رفتار ، مرتبط با محيط كالبدي است . از اين رو محيط هاي آموزشي به يك فضاي مطلوب نيازمندند تا با ايجاد رضايت از فضاي آموزشي در دانشجويان ، راندمان يادگيري و رضايت تحصيلي آنها را افزايش دهند. از مهمترين عوامل موثر بر رضايت دانشجويان از محيط آموزشي ، عوامل محيطي و توجه به اصول طراحي فضاي باز پرديس دانشگاهي است . در اين پژوهش روش تحقيق به صورت كتابخانه اي بوده و به منظور دستيابي به اصول طراحي تاثيرگذار بر يادگيري دانشجويان در فضاي باز دانشگاهي ، مباني نظري پژوهش از ديدگاه روان شناسي محيط و تاثير آن بر الگوي يادگيري از نظر مي گذرد ، سپس طراحي فضاي باز پرديس دانشگاه در چهار مفهوم اصلي حس مكان ، ارتباط جامعه با دانشگاه ، طبيعت در پرديس دانشگاه و نهايتا توسعه پايدار در پرديس دانشگاه طبقه بندي شده و در پايان اصول طراحي از اين مفاهيم استخراج مي شود .