مروري بر مطلوبيت اجتماعي و خودتنظيمي در دانش آموزان

اين پژوهش با هدف مطالعه مروري رابطه مطلوبيت اجتماعي با خودتنظيمي در دانش آموزان بوده است. روش پژوهش مطالعه مروري بر تحقيقات داخلي و خارجي ده سال گذشته بود. از آنجايي كه بر خلاف گذشته كه تصور مي شد توانايي يادگيري هر فرد تابعي از ميزان هوش و استعداد هاي اوست، در چند سال اخير اين نظريه در روانشناسان قوت گرفته است كه با وجود نقش تعيين كننده عوامل ذاتي هوش و استعداد در يادگيري، مهارت هاي ديگري چون خودكارآمدي، خودپنداره تحصيلي، پذيرش اجتماعي، خود تنظيمي و ديگر عوامل فراشناختي در اين رابطه مهم قلمداد مي شوند. مطلوبيت اجتماعي عبارت است از تمايل افراد براي پاسخ دادن مطلوب و پر طرفدار از نظر اجتماعي به جاي توصيف آنچه واقعاً فكر مي كنند، اعتقاد دارند و يا انجام مي دهند. پژوهش ها نشان مي دهد بين رشد شناختي و پيشرفت در مدرسه ومطلوبيت ارتباطي و اجتماعي دانش آموزان رابطه وجود دارد. از اين رو نتايج تحقيقات اخير پژوهشگران حوزه علوم رفتاري و علوم تربيتي نشان داده است كه پذيرفته شدن و مطلوب بودن در جامعه مي تواند يكي از عوامل مهم در تقويت انگيزه و پيشرفت دانش آموزان و از طرفي خودتنظيمي رفتاري و هيجاني در آنها باشد.