مقايسه انگيزش تحصيلي و تاب آوري بين دانش آموزان مبتلا به ADHD و دانش آموزان عادي

مقدمه و هدف : دانش اموزان داراي نقص توجه/بيش فعالي در مقايسه با دانش اموزان عادي در ويژگي هاي مهمي با هم تفاوت دارند. هدف پژوهش حاضر مقايسه انگيزش تحصيلي و تاب آوري بين دانش آموزان مبتلا به ADHD و دانش آموزان عادي بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر پس رويدادي از نوع مقطعي - مقايسه‌اي است. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهر كرمانشاه كه داراي اختلال نقص توجه توام با بيش فعالي بوده و در سال تحصيلي (95-96 ) مشغول به تحصيل بودند. نمونه اين پژوهش شامل 160 دانش آموزان داراي اختلال نقص توجه/ بيش فعالي و بهنجار بودند(80 نفر داراي اختلال نقص توجه/ بيش فعالي و 80 بهنجار) كه به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند. جهت جمع آوري داده‌ها از مقياس تشخيصي كوتاه اختلال نقص توجه/ بيش فعالي بزرگسالان كانزر، مقياس انگيزش تحصيلي والرند و مقياس تاب آوري كونرو و ديويد سون استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده¬ها از آزمون تحليل واريانس چند متغيريMANOVA استفاده شد. نتايج: نتايج نشان داد كه بين دانش آموزان داراي اختلال نقص توجه/ بيش فعالي و بهنجار از لحاظ انگيزش تحصيلي و تاب آوري تفاوت معناداري وجود دارد. انگيزش تحصيلي و تاب آوري كودكان مبتلا به نقص توجه/ بيش فعالي پايين تر از گروه بهنجار بود. نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش لزوم توجه به انگيزش و آموزش تاب آوري به دانش آموزان داراي نقص توجه / بيش فعالي بيش از پيش روشن مي گردد.