بررسي رابطه بين جهت‌گيري اهداف و راهبردهاي تنظيم شناخت هيجان با بهزيستي تحصيلي

تحقيق حاضر باهدف رابطه جهت‌گيري اهداف و راهبردهاي تنظيم هيجان با بهزيستي تحصيلي در دانش آموزان دوره متوسطه دوم دبيرستان‌هاي شهر مهاباد صورت پذيرفته است. پژوهش حاضر از نوع همبستگي و توصيفي است. اطلاعات از طريق پرسشنامه تجديدنظر شده هدف پيشرفت (AGQ-R) اليوت و موراياما (۲۰۰۸)؛ مقياس بهزيستي تحصيلي پيترينن همكاران (۲۰۱۴)؛ و پرسشنامه تنظيم شناخت هيجان گرانفسكي (۲۰۰۱) جمع‌آوري گرديده است. جامعه آماري در اين پژوهش، دانش آموزان دوره متوسطه دوم دبيرستان‌هاي شهر مهاباد (۳۰۰۰= N) بود كه نمونه آماري با استفاده از فرمول كوكران ۳۴۵ نفر به دست آمد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آزمون چولگي و كشيدگي براي بررسي نرمال بودن توزيع داده‌ها و از همبستگي پيرسون براي آزمون فرضيات استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين جهت‌گيري هدف تسلط مدار گرايشي و جهت‌گيري هدف عملكرد گرايشي با بهزيستي تحصيلي رابطه مثبت و معنادار مشاهده گرديد. اما بين جهت‌گيري هدف تسلط مدار اجتنابي و جهت‌گيري هدف عملكرد اجتنابي با بهزيستي تحصيلي همبستگي منفي و معنادار وجود داشت. همچنين نتايج نشان داد كه بين راهبردهاي تنظيم شناختي مثبت و بهزيستي تحصيلي رابطه مثبت و معنادار و بين راهبردهاي تنظيم شناختي منفي با بهزيستي تحصيلي رابطه معكوس و معنادار وجود دارد. در مجموع نتايج مطالعات حاضر نشان داد كه متغيرهاي جهت‌گيري هدف و راهبردهاي تنظيم شناخت هيجان در پيش‌بيني توان تفسيري بهزيستي تحصيلي نقش مهمي دارند