مقايسه اميدواري در والدين كودكان عادي و والدين كودكان اوتيسم

تحقيق حاضر با هدف مقايسه ميزان اميد در والدين كودكان عادي وكودكان اوتيسم استان قم انجام گرفته است .اين تحقيق از نوع علي-مقايسه اي و پسارويدادي بوده كه با هدف كاربردي انجام گرفته است. جامعه پژوهش را والدين داراي كودك مبتلا به اختلال اوتيسم و والدين كودكان عادي استان قم را تشكيل مي‌دهند. حجم نمونه به تعداد 160 نفر (كودكان داراي اختلال 80 نفر و عادي 80 نفر) از روي جامعه تعيين گرديده است. ابزار گردآوري داده‌ها(اطلاعات) شامل پرسشنامه پرسشنامه اميد به زندگي اشنايدر(12 سوال) بوده است. نتيجه تحقيق نشان داد بين دو گروه والدين كودكان عادي و والدين كودكان اوتيسم از نظر متغير اميد به زندگي اختلاف معنادار وجود دارد ميزان اميدواري در والدين كودكان اوتيسم بيشتر از والدين كودكان عادي است. (001/0=sig). نتيجه: والدين كودك اتيستيك از راهبردهاي اميد بخش بيشتري براي مقابله با اختلال بوجود آمده در سير عادي زندگي خود در مقايسه با والدين كودكان عادي استفاده كرده اند.