مقايسه هم وابستگي ودلبستگي در والدين كودكان عادي و والدين كودكان اوتيسم

تحقيق حاضر با هدف مقايسه ميزان هم وابستگي ودلبستگي در والدين كودكان عادي وكودكان اوتيسم استان قم انجام گرفته است .اين تحقيق از نوع علي-مقايسه اي و پسارويدادي بوده كه با هدف كاربردي انجام گرفته است. جامعه پژوهش را والدين داراي كودك مبتلا به اختلال اوتيسم و والدين كودكان عادي استان قم را تشكيل مي‌دهند. حجم نمونه به تعداد 160 نفر (كودكان داراي اختلال 80 نفر و عادي 80 نفر) از روي جامعه تعيين گرديده است. ابزار گردآوري داده‌ها(اطلاعات) شامل پرسشنامه ارزيابي هم وابستگي بك(1991) و سبك دلبستگي بزرگسال(1990) بوده است. نتيجه فرضيه اول نشان داد ميزان هم وابستگي در والدين كودكان نرمال بيشتر از والدين كودكان اوتيسم است. (004/0=sig)و ميزان دلبستگي در والدين كودكان اوتيسم و والدين كودكان عادي تفاوت معناداري ندارند(854/0=sig). نتيجه:افراد هم وابسته به دليل مقدم دانستن ديگران بر خود و ترس از طرد شدن، يا از ايجاد روابط صميمانه دوري مي كنند و يا در ارتباطاتشان حريم ها و حد و مرزهاي سالم برقرار نمي كنند و به ديگران اجازه مي دهند با رفتارهايشان آنها را تحت تاثير قرار دهندوالدين كودكان اتيستيك از كاركرد اميد در زندگي به عنوان يك مكانيزم حمايتي كه منجر به داشتن منابع كافي براي تفكر هدايت مدار و آشنايي با مسيرهاي لازم براي رسيدن به اهداف مي‌شود و سبب افزايش سطح كيفيت زندگي، خوش بيني، شادكامي و بهزيستي روان‌شناختي در اعضاي خانواده مي‌گردد، استفاده مي‌كنند. به نحوي كه رودريگز نشان داد سبك تبيين و رضايت از زندگي، شادي و اميد با هم رابطه دارند.