رابطه اسنادهاي علي با فرسودگي تحصيلي در دانش آموزان دوره متوسطه

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه اسنادهاي علّي با فرسودگي تحصيلي در دانش آموزان پسر دوره متوسطه شهرستان ايلخچي بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه ي دانش آموزان پسر دوره متوسطه شهر ايلخچي در سال تحصيلي 97-1396 تشكيل مي دادند كه مشغول به تحصيل بودند. براي انتخاب نمونه از ميان جامعه آماري، با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي، نمونه اي به حجم 300 نفر انتخاب شدند. به منظور جمع آوري داده ها از پرسشنامه ي فرسودگي تحصيلي برسو و همكاران و پرسشنامه راهيابي در حوادث و رخدادهاي زندگي غباري بناب و همكاران استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج پژوهش نشان داد كه بين اسنادهاي علي تلاش فردي، كمك طلبي از ديگران، خداباوري فعال و احساسات مثبت با فرسودگي تحصيلي در دانش آموزان رابطه منفي و معناداري وجود دارد. همچنين نتايج پژوهش نشان داد كه بين اسنادهاي علي بخت و اقبال، خداباوري منفعل و احساسات منفي با فرسودگي تحصيلي دانش آموزان رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. از سويي نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه مؤلفه هاي اسنادهاي علي قادرند تغييرات متغير فرسودگي تحصيلي را در دانش آموزان پيش بيني كنند.