بررسي پارامترهاي تاثيرگزار در نشست ناشي از تونل سازي به روش جديد اتريشي

با گسترش شهرهاي بزرگ و توسعه حمل و نقل، براي كاهش معضلات ترافيك، استفاده از تونلهاي زيرزميني مترو اجتناب ناپذير است.حفاري و احداث تونل در زير زمين اثرات و چالش هايي را به همراه خود دارد كه يكي از مهم ترين آنها نشست سطح زمين مي باشد و با توجه به اينكه احداث آنها در فضاهاي شهري ميباشد، تاثير نشست هاي ناشي از آن بر سازه هاي مجاور تونل هاي در حال احداث بسيار حائز اهميت مي باشد و در صورت غفلت از آن مي تواند آثار جبران ناپذيري را در پي داشته باشد.در اين مقاله به بررسي نشست سطح زمين در اثر حفاري تونل به روش هاي تئوري و مدل سازي عددي توسط نرم افزار FLAC 2D و مقايسه آن با نتايج ابزاردقيق خط 2 قطار شهري كرج كه حفاري آن به روش تونل سازي جديد اتريشي NATM انجام مي شود پرداخته مي شود . نتايج آناليز دامنه اي انجام گرفته نشان مي دهد كه پارامترهاي زوايه اصطكاك داخلي و وزن مخصوص به ترتيب داراي بيشترين و كمترين تاثير بر روي شاخص آزمايش و به تبع آن بر روي نشست سطح زمين است.