شبيه سازي آبدهي با استفاده از بارش شبكه اي توليد شده از تصاوير ماهواره اي و ايستگاه هاي زميني

عدم توزيع مكاني مناسب ايستگاه هاي باران سنجي يكي از دلايل اساسي در كاهش دقت كاليبراسيون مدل هاي هيدرولوژيكي مي باشد. پيشرفت هاي اخير در تكنيك هاي سنجش از راه دور و الگوريتم هاي ماهواره اي و شبكه اي كه داراي پوشش زماني و مكاني مناسبي هستند، دستيابي به بارش مشاهداتي دقيق تر را براي مناطقي كه اندازه-گيري بارش در آن ها محدود مي باشد، امكان پذير مي سازد. در اين تحقيق، ابتدا شبيه سازي آبدهي ماهانه حوضه آبريز دز با استفاده از مدل هيدرولوژيكي IHACRES و بهرگيري از سه دسته داده شبكه اي بارش صورت گرفت. دسته اول داد هاي شبكه اي PERSIANN-CDR كه از تحليل تصاوير ماهواره اي توليد مي گردد، دسته دوم داده هاي APHRODITE كه داده هاي شبكه اي را بر اساس داده هاي زميني توليد مي كند و دسته سوم تركيب روش هاي اشاره شده مي باشد. در نهايت دقت شبيه سازي آبدهي صورت گرفته با هر يك از روش هاي اشاره شده با شاخص هاي آماري مناسب مورد ارزيابي قرار گرفت.