شبيه سازي مونت كارلو در تحليل المان محدود نابه جايي گسل با طول تصادفي

همواره عدم قطعيت در اندازه گيري هاي مهندسي وجود دارد كه برآمده از خطاهاي انساني و دستگاهي است. اين خطاها هنگامي كه اندازه گيري داده هاي زمين شناسي مدنظر باشد، بزرگتر و پر اهميت تر مي شوند. در اين پژوهش، اثرات عدم قطعيت طول گسل در بررسي پاسخ زمين مورد ارزيابي قرار گرفته است. براي شبيه سازي تصادفي دو رويكرد مونت كارلو پيشنهاد شده كه اولي از حل تحليلي و دومي از حل عددي استفاده مي نمايد. روش عددي نامبرده از مدل المان محدود و روش گره مشترك براي لحاظ ناپيوستگي استفاده مي كند. نتايج دو رويكرد پيشنهادي با هم مقايسه شده و بيانگر توانايي آنها در شبيه سازي گسل با لحاظ عدم قطعيت هندسي است.