ارزيابي هندسه كاربردي در پلان سه بناي بقعه ابوبكر تايبادي، مسجد گوهرشاد و مدرسه غياثيه خرگرد

در عصر تيموري با پيشرفت هندسه كاربردي و تلفيق علوم دقيقه با معماري، بسياري از معماران از جمله زين الدين بن قوام الدين شيرازي براي ساخت و طراحي آثار معماري خود از سيستم هاي تنظيم تناسبات موجود در قرن 9و10 استفاده ميكردند. در اين پژوهش نگارندگان سعي بر آن دارند كه با توجه به اهميت سيستم تناسبات و هندسه كاربردي در معماري عصر تيموري به مطالعه و تحليل هندسه سه بنا از جمله آرامگاه، مسجد و مدرسه بپردازد. در اين پژوهش سعي شده است با اتخاذ منابع كتابخانه اي و مشاهده ميداني و با رويكرد تاريخي و تحليل هندسي سه بنا، از جمله مسجد گوهرشاد، مدرسه غياثيه و بقعه مولانا زين الدين ابوبكر تايبادي به بازشناسي تناسبات دوره تيموري پرداخته شود. معمار در اين سه بنا، تلفيقي از تناسبات ويژه مربع 2√، مثلث متساوي الضلاع و مشتقاتش 3√ و و نيم مربع و مشتقاتش 5√ را به كار برده است.