چگونگي تصويرگري روايت ضامن آهو در بقاع متبركه

بقاع متبركه، در كنار ارزش معنوي و ديني كه در جوامع دارند، به‌واسطه دارا بودن اشكال مختلفي از تزئينات در ساختارشان نماينده فرهنگ و هنر عامه نيز مي‌باشند. نقاشي ديواري با محوريت مضامين شيعي، عمدتا در فضاهاي مذهبي و امامزادگان مورد توجه هنرمندان بوده است. ديوارنگاري‌ها در اماكن مذهبي به فراخور تمايزاتي كه هنرمندان در آثار خود ايجاد نموده‌اند، از ويژگي‌هاي مشخص و گويايي برخوردارند. ضامن آهو مضمون شناخته‌شده‌اي در تصويرگري شيعي بوده و در رابطه با امام هشتم شيعيان موضوع كار هنرمندان در تزئينِ بقاع متبركه واقع شده است. ضرورت بررسي چگونگي نقاشي ديواري با موضوع مشترك در مناطق مختلف ايران اين زمينه را فراهم نمود كه ديوارنگار‌هايي با موضوعِ ضامن آهو از سه امامزاده مجزا (اصفهان، مشهد اردهال و دزفول) مورد توجه قرار گيرند. در كنار خصوصيات مشترك فني كه در تمامي نقاشي‌هاي مذهبي ايراني حاكم است، موضوع ضامن آهو در هر يك از سه منطقه ياد شده داراي تمايزاتي بوده كه سليقه هنريِ نقاش و مخاطبين بومي، تاثيرپذيري هنرمندان از سبك‌هاي ايراني و غيرايراني پس از عهد صفوي، از آشكارترين آن‌ها است. روش تحقيق در نوشتار حاضر تحليلي – تطبيقي بوده و اطلاعات و داده‌ها به شيوه كتابخانه‌اي و تصويرخواني گردآوري شده‌اند.