نقش سايه انداز ها در طراحي اقليمي ساختمان

هدف اين مقاله، بررسي ميزان تاثير سايه انداز ها در ساختمان به عنوان يكي از مهمترين عوامل موثر در ميزان كنترل نور، سايه و ديد در ساختمان مي باشد؛ شناسايي انواع سايه بان ها و نوع عملكرد انها در ادامه مباحث مقاله گنجانده شده است. اهميت سايه‌اندازي در دست‌يابي به آسايش حرارتي در تابستان مي‌باشد. مزاياي سا‌يه‌اندازي آن‌قدر بزرگ و آشكار است كه كاربردهاي آن در طول تاريخ و در گذر از فرهنگ‌ها خود را نشان داده است. تأثير سايه‌اندازي به همان اندازه كه بر معماري كلاسيك ديده مي‌شود بر معماري ناپاليده بومي (معماري بدون معمار) نيز ديده مي‌شود. در معماري اقليمي براي تامين خنكي در تابستان و تامين هواي تازه سعي مي شود از تهويه طبيعي وايجاد سايه و درختكاري در محيط اطراف استفاده شود تا به اين ترتيب براي تامين سرمايش نيازي به استفاده از ساير انواع انرژي ها نباشد و يا كمتر از انها استفاده شود. در اين تحقيق با روش تحليل نمونه هاي موجود، شناسايي انواع سايه انداز ها، تببين ويژگي ها و عملكرد هاي آنها سعي شده است تا روشهايي موثر براي مسدود كردن امواج تابشي خورشيد و حفظ ديد و ورودي نسيم به پنجره ميسر شود. با تحليل جداول خلاصه به اين نتيجه ميرسيم كه سايه‌اندازهاي خارجي موثرترين مانع در برابر نور خورشيد بوده و چشم‌گيرترين تأثير را بر زيبايي يك ساختمان دارند. به حداكثر رساندن پنجره هاي جنوبي و كاهش سطح پنجره هاي شرقي و غربي و يا كنترل آنها با سايه انداز هاي متحرك ميتواند بيشترين تاثير را در كنترل اقليمي ساختمان داشته باشد.