مقايسه تطبيقي رويكرد هرمنوتيك در معماري سنتي ايران نمونه موردي( گنبد سرخ و گنبد كبود مراغه)

معماران سنتي با بهره گيري از نماد ها و نشانه ها در صدد بيان مقصود خود به شكل غير مستقيم و مفهومي بوده اند و به همين سبب در پس چهره حجيم و استوار بنا هاي سنتي مفاهيم و معاني بسيار معتبر و تبيين شدني نهفته است. در معماري معاصر اهميت به بعد معنايي بنا ها، ديگر داراي اهميت چنداني نبوده و نگرش به بناها جنبه صرفاً شكلي دارد. هدف از اين تحقيق بر آن است كه با روش علم هرمنوتيك معاني نهفته در بنا هاي سنتي را براي مخاطب بازگو كرده و موجبات ارتباط او با جنبه هاي مفهومي بنا هاي سنتي را فراهم آورد. پژوهش حاضر از نوع تحليلي- توصيفي بوده و بر اساس تطابق هرمنوتيك دو بناي ارزشمند دوره سلجوقي( گنبد كبود و گنبد سرخ) شهر مراغه انجام گرفته است.