نقش سامانه هاي ايستا در ساختمان مبتني بر حداكثر بهره وري انرژي در اقليم سرد و خشك

با توجه به محدوديت منابع فسيلي، افزايش تقاضا در بازار انرژي و آلودگي هاي ناشي از سوخت هاي فسيلي ، بهره برداري از منابع انرژي تجديدپذير درساختمان امري اجتناب ناپذير است. نظر به موقعيت بسيار مناسب ايران در زمينه برخورداري از منابع انرژي خورشيدي، ضرورت استفاده به عنوان يك انرژي تجديد پذير بركسي پوشيده نيست. در اين راستا و با توجه به برودت هوا در بخش عمده اي ازسال در اقليم سرد، حداكثر استفاده از تابش آفتاب امري ضروري است . استفاده از انرژي پاك خورشيد با بكارگيري سيستم هاي غير فعال خورشيدي مي تواند راهكاري مناسب جهت تامين و نگاهداشت انرژي وكاهش هزينه گرمايشي بناهاي اين اقليم باشدتا بتواند ضمن كاهش مصرف انرژي، آلودگي هاي محيطي ناشي ازسوختهاي فسيلي را نيز به حداقل برساند. در اين مقاله در قالب پژوهشي تحليلي با استفاده از منابع كتابخانه اي و مطالعات موردي به تشريح انواع اصلي سامانه هاي ايستا(غيرفعال خورشيدي)و نقش آنها در تامين و نگهداشت انرژي درساختمان پرداخته شده است و در نهايت با بررسي شرايط اقليمي مناطق سرد،بهترين و اقتصادي ترين سيستم هاي غير فعال خورشيدي جهت تامين آسايش حرارتي براي ساكنين ساختمان هاي اين اقليم معرفي شده است.