بررسي معماري مساجد ايراني در دوره صفويه

iranian mosque architecture of the safavid dynasty

مسجد يكي از شاخص ترين نشانه ها در هنر و معماري اسلامي است. اين پژوهش با هدف بررسي مساجد ايراني در دوره صفويه سعي در اثبات اين فرضيه دارد كه دوره صفويه اوج شكوفايي هنر و معماري به خصوص در معماري مساجد مي باشدكه استادكاران با استفاده از سبك اصفهاني توانسته اند مساجدي چون مسجد امام اصفهان و مسجد شيخ لطف الله را كه از جمله مساجد بي نظير اين دوره محسوب مي شوند را بنا كنند. در اين پژوهش روش تحقيق به صورت توصيفي و تحليلي بوده و در گردآوري اطلاعات از روش هاي اسنادي، ميداني و كتابخانه اي استفاده شده است. نتايج حاصل بيانگر آن است كه معماري مساجد ايراني در دوره صفويه از با شكوهترين و منحصربفردترين سبك هاي معماري در طول تاريخ مي باشد كه نه تنها تزئينات خاص خودشان را دارند بلكه در طراحي و ساخت نيز بي نظير مي باشند كه توانسته با بناهايي همچون مسجد امام اصفهان و مسجد شيخ لطف الله به اثبات برساند.