مباني نظري كاربري موزه

نقش حياتي موزه ها در جوامع بشري نقشي بديع، ماندگار و مروج ناب ترين پديده هاي فرهنگي است موزه ها از معدود مراكز حافظ يادگاران نسل گذشته و در حقيقت فرزندان هنر و تاريخ هستند. موزه تنها مكاني است كه در آن، اشياء را به منظور بالا بردن سطح دانش‌ عمومي، آموزش و شناخت و درك و عبرت، نگهداري مي‌كنند. از طريق همين موزه هاست كه ميراثهاي فرهنگي گذشتگان را به نظر بينندگان حال و آينده مي‌رسانند، و به وسيله آن تصويري از گذشته فرهنگي، براي دستيابي به آتيه پربار فرهنگي ارائه مي‌دهند. بيننده و تماشاگر موزه، اشياء به نمايش گذاشته شده را كنجكاوانه مي‌بيند و درباره هركدام و نحوه پيدايش آن به تفكّر مي‌پردازد. اشيائي كه در موزه ها نگهداري مي شوند، هركدام به نحوي داراي پشتوانه فرهنگي هستندو به عنوان ميراث فرهنگي، گوشه هايي از تاريخ تمدّن و انديشه بشري را مجسّم مي كنند.هر شيئ به خودي خود از ارزشي ويژه برخوردار است و هر بيننده با توجه به آگاھي و تخصّصي كه دارد از زاويه اي خاص به آن مي نگرد و به گونه اي آن را بررسي مي كند و آگاهي هاي تازه به دست مي آورد.