نقش هويت در مبادي ورودي شهري نمونه موردي(شهر سنندج؛محور سنندج-همدان)

در گذشته اولين نشانه بصري كه از شهر در ذهن مسافرين آن نقش مي بست دروازه و ورودي شهر بود كه امروزه با رشد سريع شهرها و گسترش آنها اين دروازه ها در محدوده شهري قرار گرفته اند . ورودي شهرها يكي از نقاط مهم شهر به حساب مي آيند كه ميتوانند تصوير ذهني خوشايندي براي عابرين ايجاد كنند . در حالي كه اكثر ورودي شهرهاي فعلي هم شكل بوده و تنها با نام تابلوهاي خوشامدگويي مسافرين متوجه ورود به يك شهر جديد ميشوند .مبادي ورودي شهر سنندج به عنوان يكي از اصلي ترين اجزاي ساختار كالبدي و فضايي شهر، عليرغم اهميتي كه به لحاظ كالبدي، كاركردي و زيبايي شناسي دارد از يك سو با تجمع كاربري هاي ناهمگن و ناسازگار و از سوي ديگر كيفيت پايين ساخت و سازها بدون طرح قبلي در حاشيه بلافصل اين محورهاي شهري، فضاهاي آشفته و ناهماهنگي ايجاد نموده كه به لحاظ بصري بسيار آشفته است . از اين رو مشاهده مي گردد كه ورودي هاي اصلي شهر سنندج سازمان يافته نيستند، توزيع نامناسب كاربري ها، عدم پيوستگي در ساخت و سازها، كمبود مراكز خدماتي، وجود مشاغل مزاحم شهري، كمبود پوشش گياهي و غيره از مشكلات ورودي اين شهر است. در اين مقاله سعي شده است كه مفهوم و واژه شناسي هويت و ورودي شهري صورت گيرد بعد از آن بررسي هويت از ديدگاه فلاسفه و در پي آن هويت معماري و ورودي شهري نيز مورد مطالعه قرار گرفته است. گردآوري اطلاعات به روش كتابخانه اي و اسنادي است. و روش تحقيق در رابطه با مباني نظري پژوهش، شناخت و تحليل دادهها، به صورت توصيفي تحليلي است به صورتي كه پس از بررسي و استخراج نظريه هاي متفكران و صاحب نظران در رابطه با مقوله خوانايي و فضاهاي ورودي شهرها، اين يافته ها در فضاي شهري به عنوان كيفيت مورد بررسي قرار مي گيرند.