شناسايي سيانوباكتري ها و جذب فسفات در برنج

يكي از روش هاي تأمين فسفر مورد نياز گياهان بهره گيري از توان زيستي خاك و استفاده از ميكروارگانيسم هاي حل كننده فسفات مي باشد. پس از نمونه‌برداري از اراضي شاليزاري گيلان، جداسازي، خالص سازي و شناسايي مورفولوژيك و مولكولي (ژن 16S rDNA) سيانوباكتري ها، ميزان توانايي حل كنندگي فسفات جدايه ها ارزيابي شده و سپس جدايه هاي برتر براي كشت گلداني گياه برنج (رقم طارم هاشمي) انتخاب شدند. نتايج شناسايي، سويه هاي جداسازي شده را در چهار راسته Chroococcales، Oscillatoriales، Nostocales و Stigonematales طبقه بندي نمود. اين بررسي نشان داد كه در ميان جدايه هاي سيانوباكتري، سويه Anabaena sp. GGuCy-17 نسبت به بقيه سويه ها از لحاظ اندازه حل كنندگي فسفات (641 ميكروگرم فسفر بر ميلي ليتر) اختلاف معني داري در سطح احتمال يك درصد نشان داد و بعد از آن سويه Cylendrospermum sp. GGuCy-25 (4/ 130 ميكروگرم فسفر بر ميلي ليتر) قرار گرفت. بيشترين عملكرد دانه (61 /15 گرم در گلدان)، بيشترين ميزان جذب نيتروژن (3/ 14 گرم بر كيلوگرم در گلدان) و فسفر (08/ 2 گرم بر كيلوگرم در گلدان) در تيمار تلقيح شده با سويه Cylindrospermum sp. GGuCy-25 حاصل گرديد. از اين سويه مي توان در بهبود رشد و عملكرد برنج به عنوان كود زيستي سيانوباكتريايي استفاده كرد.