معرفي صفات بيوكنترلي و القاء كنندگي سودوموناس هاي فلورسنت فراريشه در كنترل بيماري سوختگي غلاف برنج

بيماري سوختگي غلاف برنج (شيت بلايت) ناشي از قارچ Rhizoctonia solani AG1- IA مهمترين بيماري برنج روي ارقام پرمحصول در اكثر مناطق كشت برنج دنيا از جمله ايران مي‌باشد. در دو دهه اخير كنترل بيولوژيك بيماري با استفاده از ميكروارگانيسم هاي مفيد و پروبيوتيك به علت سالم بودن روش مبارزه، حفظ محيط زيست مورد توجه قرار گرفته است. تحقيق حاضر به منظور شناسايي موثرترين جدايه هاي بيوكنترلي داراي توان آنتاگونيستي بالا و تحريك به القاء مقاومت جهت كنترل بهينه بيماري صورت گرفت. نمونه برداري وسيعي از مزارع شاليكاري استان مازندران، از روي ارقام مختلف محلي و پرمحصول برنج صورت گرفت. اندامهاي گياه(ريشه، برگ، ساقه، غلاف، سختينه قارچ و بذر) جمع آوري و 291 جدايه سودوموناس فلورسنت جداسازي شد. آزمون آنتي بيوزيس جهت غربالگري اوليه جدايه ها انجام شد و 61 جدايه بر اساس آزمون هاي كشت متقابل، توليد آنتي بيوتيك، ترشحات مواد فرار، عصاره ضد قارچي در چهار گروه آنتاگونيست قوي، متوسط، ضعيف قرار گرفتند. آزمون هاي فيزيولوژيكي، بيوشيميايي و آنزيمي جهت شناسايي جدايه ها انجام و دو گونه Pseudomonas fluorescens وP. aeruginosa شناسايي گرديد. صفات آنتاگونيستي( توليد آنتي بيوتيك، سيدروفور، مواد فرار(VOC)، سيانيد هيدروژن، آنزيم هاي پروتئاز، كيتيناز، آميلاز، ليپاز، بتاگلوكوناز، توليد بيوسورفكتانت و بيوفيلم) و القاء كنندگي (توليد سيدروفور، سالسيليك اسيد، ايندول استيك اسيد) و محرك رشد (توليد سيدروفور، اكسين، مواد ازته، حل كنندگي فسفات) جدايه ها مثبت و قوي تا متوسط ارزيابي شد. همچنين توان بيوكنترلي جدايه ها در كنترل بيماري سوختگي غلاف در مراحل گياهچه اي (Seedling) و حداكثر پنجه زني (Tillering) مورد بررسي قرار گرفت و جدايه 287، بيماري را به ميزان 79.31 درصد در مرحله گياهچه اي و جدايه 3، بيماري را به ميزان 61.10 در مرحله پنجه زني كاهش دادند.