اثر تعاملي تمرين شنا و مكمل كوركومين بر بيان ژن PGC-1αدر هسته اكومبنس رت هاي نر پس از مصرف افراطي اتانول

الكل يك ماده ي روان گردان شايع است كه با بيش از 60 وضعيت مختلف پزشكي به ويژه در اختلالات عصبي و مركزي مرتبط است [1]. نتايج مسموميت با الكل تغييرات قابل توجهي را در ساختار و عملكرد مغز، القاي آپوپتوز نوروني ، تخريب نورونها ، اختلال عملكرد ميتوكندري، از دست رفتن هماهنگي عضلات و تغييرات رفتاري ايجاد مي كند [2,3] و همچنين با مداخله در مسير سيگنالينگ CAMP-CREB بيوژنز ميتوكندريايي از جمله بيان ژن PGC-1α را سلول هاي عصبي سركوب مي كند [4] .با توجه پژوهش هاي پيشين تمرين هوازي و مكمل كوركومين هر يك به تنهايي باعث افزايش نشانگرهاي بيوژنز ميتوكندريايي در سلول هاي عضلات اسكلتي شده است [6,5] .لذا پژوهش حاضر به بررسي اينكه آيا تعامل تمرين و مكمل كوركومين ميتواند منجربه افزايش نشانگرهاي بيوژنز ميتوكندريايي از جمله PGC-1α در پوسته هسته اكومبنس)كه اغلب مركز لذت مغز ناميده مي شود در انگيزش پاداش، اعمال حركتي، يادگيري و در پاسخ هاي فيزيولوژيك استرس و اضطراب و اعتياد نقش دارد.( [7] رت هاي نر پس از مصرف افراطي اتانول شود،مي پردازد.