ريشه شناسي واژه هاي دماوند

اين مقاله به بررسي ريشه شناختي واژۀ دماوند در زبان فارسي مي پردازد. با نشان دادن چگونگي تركيب ساختواژي اين واژه و با بهره گيري از زبان ها و گويش هاي گوناگون، تلاش شده تا تكواژهاي سازندۀ اين واژه را روشن نماييم. از سويي ديگر با آوردن معادل هاي ديگري همچون بيكني، لواسان، دُنباوند، دَمباوند، دومباوند، دِواوَند و ... كه براي اين واژه(دماوند) در متون و زبان هاي گوناگون آمده، كوشش شده تا معناي تكواژهاي سازنده و سرانجام معناي كلي واژۀ دماوند و معادل هاي ديگر آن، روشن و آشكار گردد. نتيجۀ اين پژوهش مي تواند به صورت بالقوه راهي روشن را پيش روي بررسي هاي زبان شناختي در زمينۀ چگونگي تركيب و معناي واژه هاي ايراني بگشايد كه در پي آن هرچه بهتر و بيشتر به شناخت ساختار و معناي واژ هاي كهن دست يافت و چنين پژوهش هايي را چراغ راه بررسي هاي آيندۀ مطالعات ريشه شناختي زبان ها،در نظر بگيريم.