روايت¬شناسي هفت‌خان رستم

روايت¬شناسي از زمينه‌هاي( موضوعات) جديد در عرصۀ ادبيات است و در اين ميان گرمس و ژنت از نظريه‌پردازان مطرح مي‌باشند. در اين پژوهش داستان «هفت‌خان رستم» بر اساس نظريه‌هاي جديد ادبي ازجمله «روايت شناسي ساختارگرا» الگوهاي «معنا شناسانۀ گرمس» و «شكل شناسانۀ ژنت » موردتحقيق قرارگرفته است و كاركرد روايي داستان هفت‌خان رستم تحليل و تفسير شده تا ضمن شناسايي موقعيت‌هاي متن روايي، بر اساس نظريۀ كانون روايت ژنت به بررسي الگوي كنشي گرمس و قابليت تحليل داستان هفت‌خان رستم از طريق مربع معنايي پرداخته شود. هدف از ارائۀ اين مقاله بررسي ويژگي‌هاي روايي و رابطۀ راوي «روايت‌پرداز»و«كنشگر»در داستان هفت‌خان رستم مبتني بر نگرش ساختارگرايانه است.