نگاهي به مكتب وقوع با رويكرد آشنايي زدايي

آشنايي زدايي(بيگانه يا غريب سازي) اصطلاحي است كه در قرن بيستم مطرح شد. مكتب وقوع و واسوخت در سراسر قرن دهم در ايران رواج داشت و سبكي بود بين سبك عراقي و سبك هندي، اساس اين مكتب بر بيان حالات و اطوار واقعي عاشق و معشوق است. از آنجايي كه آشنايي زدايي دربرگيرنده تمامي شگردهايي است كه زبان شعر را با زبان نثر و هنجار بيگانه مي سازد، در اين پژوهش برآنم تا مكتب وقوع و واسوخت را از ديدگاه آشنايي زدايي مورد بررسي قرار دهم، شايد بتوان با بررسي اشعار شاعران اين مكتب از ديدگاه آشنايي زدايي گرد و غبار عادت و تكرار را از روي شعر كهن فارسي زدود و طرحي نو درافكند.