تاثير بهسازي بافت فرسوده شيراز در جهت پيشبرد صنعت گردشگري نمونه موردي ( خيابان شيباني)

The impact worn tissue of Shiraz to advance the tourism industry Case (Street Sheibani)

رشد و توسعه صنعت گردشگري و اتخاذ آن به عنوان يكي از فعاليت هاي عمده اقتصادي از طرف كشورهاي توسعه يافته و درحال توسعه مسئولان را بر آن داشته تا جهت توسعه فعاليت هاي گردشگري به دو مقوله اي مهم بهسازي و نوسازي بافت هاي فرسوده در جهت حفظ منابع ميزبان توجه ويژه داشته باشند . به دليل موجود بودن بافتهاي تاريخي و فرسوده در خيابان شيباني به عنوان نمونه موردي انتخاب گرديد و نبودن دسترسي درون محله لازم ، گسترش روز افزون فضاهاي مخروبه و متروكه دراين محل واين موارد در واقع خود به عنوان علتي براي ساير مشكلات و هم معلول آن محسوب شده وباعث تغيير چهره بافت به سوي شكلي ناهنجار گرديده و نهايتا اين تصوير را به وجود مي آورد كه بايد منتظر سرنوشتي ناگوار براي تمام ارزش هاي آن بود ،سرنوشتي كه با فرهنگ وارزشهاي مردم گره خواهد خورد . در نهايت اين پژوهش در پي آن است با ارائه الگوي مناسب بهسازي ضمن حفظ سرمايه هاي درون شهري(ميراث درون بافت ) از هدر رفتن سرمايه هاي مادي جلوگيري كند وگامي در جهت بهبود صنعت گردشگري بردارد. روش تحقيق از نوع توصيفي – تحليلي تاريخي است.