بهسازي لرزه اي پل‌هاي بتني مورب با استفاده از روش اجزاء محدود

Seismic Rehabilitation of concrete bridges diagonally using the finite element method

خلاصه پل‌هاي مورّب به دليل وضعيت هندسي ويژه، رفتار پيچيده‌اي را در زمان وقوع زلزله از خود نشان مي‌دهند. شناسايي رفتار ديناميكي پل هاي مورّب به هنگام وقوع زلزله و تحقيق در مورد عوامل تخريب آن با روش تحليل غيرخطي، هدف اين مطالعه بوده است. پارامترهاي متغير شامل استفاده و عدم استفاده از ميراگرها (نئوپرن ها)، محصور شدگي پايه پل ها (استفاده از خاموت) و تفاوت در طيف هاي متفاوت لرزه اي وارده بر سازه بوده است. همچنين پارامترهاي هدف شامل نيروهاي برشي ايجاد شده شده در پايه پل و تغيير مكان ماكزيمم عرشه پل در نظر گرفته شد. به منظور بهسازي و درك صحيح رفتار پل، مدلسازي هاي مورد نياز در محيط نرم افزار SAP انجام شده است. اين نرم‌افزار قابليت مناسبي براي مدلسازي سازه پل و انجام تحليل هاي غيرخطي دارد. بر مبناي نتايج تحليل مشاهده مي شود كه براي حالت عدم محصورشدگي بدون تكيهگاه‌هاي الاستومري، شتاب بيشينه قابل تحمل 24/ 0 برابر شتاب زمين بوده و براي حالت محصورشدگي آرماتورهاي طولي و عدم وجود تكيه‌گاه‌هاي الاستومري شتاب بيشينه، 305/ 0 براير شتاب زمين بدست آمده است. در حالتي كه از تكيه گاه الاستومري استفاده شده است، سازه پل ميتواند شتاب 348/ 0 براير شتاب زمين را تحمل كند. لذا استفاده از تكيه گاه هاي الاستومري منجر به افزايش 45% نسبت به حالت اول و 14% نسبت به حالت دوم گرديده است.