استراتژي هاي بهينه دفاع از سيستم هاي تجديد پذير با رويكرد بهبود قابليت اطمينان

قابليت اطمينان، چالش كيفيت در قرن حاضر و از برجسته‌ترين ابعاد مرغوبيت محصول است. در واقع، امروزه انقلاب كيفيت به پايان نرسيده است، بلكه با انقلاب قابليت اطمينان در تحوّلي ديگر است. در اين تحقيق، با هدف بهبود قابليت اطمينان، مدل سازي براي سرمايه گذاري حفاظت از سيستم ها درنظر گرفته شده است كه در اين سيستم ها، مدافع با توجه به هزينه موردنياز تجهيزات دفاع، به دنبال حداقل نمودن خسارت وارده از سوي مهاجم مي باشد، در صورتي كه هدف مهاجم تخريب حداكثري اهداف با توجه به هزينه تجهيزات حمله است. در اين مسأله، فاكتور تجديدپذيري زيرسيستم‌ها معرفي شده است كه معيارهاي تعيين‌كننده آن غيرمستقل هستند و با ارائه يك مدل برنامه‌ريزي خطي و استفاده از روش‌هاي تصميم‌گيري چندمعياره و تكنيك‌هاي آماري چندمتغيره، ضريب تجديدپذيري زيرسيستم‌ها تعيين مي‌شوند. به طور كلّي در اين تحقيق، با توجه به احتمالات موجود در حمله موفق، ضريب تجديدپذيري زيرسيستم‌ها، ساختار قابليت اطمينان سيستم و رويكرد تئوري بازي ها در پيدانمودن نقطه تعادل، يك مدل برنامه‌ريزي غيرخطي براي تعيين ميزان سرمايه‌گذاري دفاع از تمامي زيرسيستم ها، ارائه شده است. در نهايت، مدل ارائه‌شده تحقيق براي يك نمونه كاربردي، استفاده‌شده و نتايج نهائي آن مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است.