ارتقاء سطح كيفي زمانبندي دروس با استفاده از مدل چند هدفه رياضي به روش برنامه‌ريزي آرماني

مساله زمانبندي دروس دانشگاهي به علت امكان در نظر گرفتن محدوديت هاي متنوع و متضاد به صورت همزمان، مورد توجه محققين بسيار زيادي قرار گرفته است و تاكنون مدل هاي گوناگوني در اين رابطه ارائه شده است. به دليل تعداد و تنوع اين محدوديت ها و نيز عدم دستيابي به جواب هاي قابل قبول در زمان مناسب، اين قبيل مسائل زمانبندي جزء دسته بندي مسائل NP-HARD محسوب مي شوند و حل دستي آن ها بسيار دشوار مي باشد. آنچه در اين مقاله مورد بحث واقع شده است، مدلي دو هدفه اي نو، بر مبناي افزايش رضايت اساتيد از ارائه درس مي باشد تا علاوه بر افزايش سطح مطلوبيت تخصيص درس به هر يك از استاد، زمان بيكاري آن ها را كاهش دهد. ميزان اهميت اهداف ارائه شده از طريق تكنيك برنامه ريزي آرماني حل مي‌گردد و با تخصيص طيف هاي مختلف وزن به هريك از اهداف بررسي خواهد شد. همچنين مثالي جهت نشان دادن كليه جنبه هاي مدل مورد آزمون قرار خواهد گرفت