استفاده از متغيرهاي محيطي براي تخمين شوري خاك در منطقه كوهبنان كرمان

يكي از بزرگ¬ترين مشكلات در زمينه خاك، شوري آن است. در سال¬هاي اخير بيشتر كشورهاي جهان به مسئله شوري خاك توجه ويژه¬اي دارند زيرا سبب كاهش كيفيت آب، كاهش بازده توليد كشاورزي و همچنين تخريب خاك خواهد¬شد كه بايستي با تدبير و مديريت صحيح علمي اين روند مهار گردد. اولين گام در اين راه، شناسايي مناطق شور و تهيه نقشه شوري خاك¬هاي كشور است. اين مطالعه در منطقه كوهبنان به وسعت حدود2000 كيلومتر انجام گرديد. اجزاي سرزمين و داده¬هاي تصوير ETM+ ماهواره لندست متغيرهاي محيطي بودند كه در اين مطالعه استفاده شدند. در ابتدا، رابطه بين متغيرهاي مستقل (داده¬هاي كمكي) و متغير وابسته (هدايت الكتريكي ظاهري) محاسبه شد. سپس مقادير باقي¬مانده به¬دست آمده از اين معادله توسط مدل كريجينگ و مدل رگرسيون كريجينگ به نقشه تبديل گرديد. براساس نتايج به¬دست آمده مقدار ميانگين مربعات خطا و ميانگين خطا در كريجينگ تعيين شده در منطقه به ترتيب برابر 55/10 و 17/0 و در رگرسيون كريجينگ به ترتيب 06/5 و 04/0 است. براساس نقشه¬هاي توليد شده هر چه از قسمت جنوب به قسمت شمالي منطقه مي¬رويم شدت شوري افزايش مي¬يابد.