ارزيابي كيفي تناسب اراضي جهت كشت آبي سيب زميني در منطقه جيرفت به روش فائو

از آنجايي كه خاك مهمترين عنصر بيوسفر زمين است و بدون آن حيات در خشكي‌‌‌ها جريان و دوامي نخواهد داشت،حفظ و حراست از آن از اهميت ويژه‌‌اي برخوردار است.ارزيابي اراضي راهكاري براي استفاده بهينـه از اراضـي و جلـوگيري از تخريباراضي، شناسائي ظرفيت توليد و انتخاب كـاربري متناسـب بـا ظرفيـت توليد اراضي است.هدف از انجام اين تحقيق، ارزيابي كيفي تناسب اراضي منطقه جيرفت براي محصول سيب زميني بر اساس روش FAOمي¬باشد.براي انجام اين مطالعه، اشكال اراضي مخروطه‌افكنه، پديمنت و دشتشناسايي شد،وبر روي هر سطحژئومرفيك يك خاكرخ شاهد و در مجموع 3 خاكرخ شاهد حفر و نمونه‌برداري شد.بر اساس نتايج بدست آمده عوامل محدودكننده در منطقه شامل خصوصيات فيزيكي خاك به ويژه ميزان سنگريزهو خصوصيات حاصلخيزي مانند ماده آلي خاك و هم چنين شوري مي¬باشد.نتايج نشان داد خاكرخ شماره1 حفر شده بر رويسطح مخروطه افكنه، و خاكرخ شماره 3واقع بر سطح پديمنت داراي كلاس تناسب اراضي نامناسب هميشگي (N2)و خاكرخ شماره2واقع بر روي دشت كلاس تناسب اراضينامناسب فعلي(N1)مي¬باشد.