احياي بيولوژيك در مناطق خشك (آبياري زيرسطحي)

Biological restoration in arid areas (subsurface irrigation)

تعداد زيادي از كشورهاي جهان در مناطق خشك و نيمه‌خشك قرار دارند. ازآنجاكه ميزان آب در مناطق خشك و بياباني محدود است، بنابراين روش‌هاي بهره‌برداري از منابع آب موجود و همچنين روش‌هاي آبياري در اين مناطق با ديگر مناطق تفاوت دارد. از طرفي استفاده، جمع‌آوري و بهره‌برداري بهينه از منابع آب موجود سبب مي‌شود تا پوشش گياهي احياء شود و غني شدن پوشش گياهي سبب مي‌شود تا براي بهره‌برداري بهينه از مناطق خشك اقدام مثبتي صورت گيرد. كاربرد كوزه‌ها ولوله‌هاي سفالي جهت آبياري نهال‌ها اثرات مثبتي دارد. از دلايل موفقيت اين روش مرطوب بودن طولاني‌مدت خاك مورد كشت مي‌باشد، زيرا آبياري در زيرخاك انجام مي‌شود و در اثر تبخير مقدار كمي از آب مصرفي در اثر نيروي موئينگي به سطح خاك رسيده و تبخير مي‌شود، از طرفي كاهش تبخير ناشي از آبياري سطحي را نيز در پي دارد. درنتيجه بيشترين مقدار آب مصرفي به مصرف نهال‌ها مي‌رسد. همين‌طور به دليل كم بودن سرعت آبياري؛ ميزان نفوذ آب به اعماق خاك، خيلي كم بوده و تقريباً بيش از نيمي از آب آبياري مورداستفاده گياه قرار مي‌گيرد.