رفتارهاي بي ادبانه در آموزش عالي، عوامل و راهكارها

رفتارهاي بي‌ادبانه در دانشجويان و اعضاي هيأت علمي موجب مشكلات زيادي مي‌شود. سطوح بي‌ادبي عبارتند از: آزاردهنده، تروريسم كلاس درس، تهديد و ارعاب و خشونت. نظريه‌ها ي جامعه‌شناسي از جمله مهار اجتماعي، بازداري، انتخاب عقلاني، ناهنجاري، بي نظمي اجتماعي، مبادله ي اجتماعي و پيوند اجتماعي رفتار بي‌ادبي را تبيين نموده‌اند. در تحقيقات مختلف به بي‌ادبي‌هاي رايج در كلاس درس از جمله ديرآمدن به كلاس درس، ايجاد سروصدا در كلاس، ترك زودهنگام كلاس، صحبت كردن در هنگام درس، بدون آمادگي به كلاس آمدن، طرح سؤالات تكراري و در دانشجويان و تحقير و بي‌ملاحظگي اشاره شده است. از علت‌هاي بي‌ادبي تحصيلي مي توان از محيط فيزيكي كلاس، هنجارهاي اجتماعي مرتبط با نسل، افزايش سطح تنوع و گوناگوني در كلاس، خودمحق‌بيني، احساس مصرف‌گرايي و مشكلات جسماني- روانشناختي نام برد. راهاهاي كاهش اين رفتار در دانشجويان نيز عبارتند از: برقراري روابط دوستانه‌ي استادـ‌ شاگردي، هنجارهاي رفتاري‌ـ‌ ارتباطي كلاس درس، مدلسازي رفتار مؤدبانه بالا به پايين و آموزش حرفه‌اي متمركز بر مديريت كلاس ازطريق سمينارها و كارگاه‌هاي آموزشي در دانشگاه. مشكل بي‌ادبي تحصيلي بايد مورد توجه مراكز آموزش عالي قرار بگيرد و راهكارهاي كاهش آن در دانشگاه‌ها و مرسسات عالي تشريح شود.