بررسي مسأله مسيريابي امداد در حالت دو مرحله‌اي با تقاضا و زمان احتمالي

در مسائل مربوط به بحران توجه به مدل‌سازي دو مرحله‌اي از منظر عدم قطعيت‌هاي موجود بسيار مهم است. با افزايش تعداد بحران‌هاي طبيعي، غيرقابل پيش‌بيني بودن آن‌ها در بيشتر موارد، عدم وجود اطلاع كافي در خصوص شدت صدمات وارده حاصل از بحران و ...، مدل‌سازي عدم قطعيت به يك چالش اساسي در مسائل مربوط به كمك‌هاي بشردوستانه تبديل شده است. مدل‌سازي دو مرحله‌اي از اين منظر كه مي‌توان با تصميمات بازگشتي، تصميمات ابتدايي را اصلاح و جبران نمود، حائز اهميت است. در اين مقاله يك مدل دو مرحله‌اي از نحوه امداد و نجات به شهرهاي تحت تأثير از بحران زلزله ارائه شده است. در مرحله اول، تصميم تعيين شهر اول است كه بلافاصله پس از مركز قابل بازديد است و مرحله دوم، تصميم مربوط به بازديد ادامه تور مي‌باشد. نتايج تحليل عددي نشان داده است كه با استفاده از مدل دو مرحله‌اي تعداد افراد نجات يافته حداكثر خواهد شد.